„... Miałem okazję rozmawiać z wieloma miłośnikami biegania. Prawie każdego pytałem o przyczyny zainteresowania tym rodzajem sportu. Odpowiedzi, oczywiście, były bardzo różne. Zdumiał mnie pewien niemłody urzędnik, który powiedział „Prawdę mówiąc żyję dosyć nieciekawie. Tak się złożyło, że praca moja nie bardzo mnie absorbuje, nie mogę też znaleźć wspólnego języka z otoczeniem. I oto pojawiło się w moim życiu bieganie. Każdy trening — to nowe zadania, nowe emocje, nowa walka. Bieganie traktuję jako święto, ponieważ wiem, że oderwie mnie ono od codzienności, od drobnych spraw i kłopotów, których człowiek ma pod dostatkiem. Pomijając już zadowolenie płynące z dobrego samopoczucia, zachwycam się ciągle nowymi widokami lasów, parków i pól, jak również sprawia mi satysfakcję walka sportowa z własną biernością i lenistwem. W tej walce za każdym razem zwyciężam, jak mogę nie lubić biegu, skoro stale przynosi mi on radość zwycięstwa. Muszę panu powiedzieć, że stałem się bardziej towarzyski i optymistyczny, mój stosunek do ludzi zmienił się na korzyść. Kiedyś będąc chłopcem bawiłem się w Indian, w piratów, ale w swoim życiu nie miałem szczególnych przygód. Teraz zaś przygotowuję się do każdego biegu jak do najciekawszej i najbardziej tajemniczej przygody, w której na pewno odniosę wielkie zwycięstwo".“(8)